Sakın ola ki sistemle ve meslektaşlarımla uğraştığım algısına varılmasın!
Çünkü en eleştirisel kişiliğin dahi o üniforma yı giydiğinde sizlerin hayatı için HAYAT ortaya koyduğu bedeli unutulmasın!
Sizlerin rahatı için rahatından istirahatiniz İçin istirahatinden, yaşam kalitesinden vaz geçtiği beyninize mühürlensin!
Unutulmasın!
Hep ilk örneklerimden bahsederek izaha çalışıyorum ama yeri ve zamanı, bence geldi diye paylaşıyorum.
Ankara nın ayazını orada yaşayanlar iyi bilirler.
Soğuğu jilet misali keser, acıtır.
Nöbetteyim, öyle soğuk ki, sanırım Hatay ilinde, ılıman yetiştiğim için de etkisi büyük olabilir ama, ilk beş dakikada soğuğun etkisi ile nöbette burundan su gelir ve o su 6-7 dakikada da donar ben bir ilki yaşamıştım ve 15 dakika sonra tam teçhizat olmamıza rağmen soğuk artık acı veriyor kalbimize beynimize vuruyordu.
Bu halden çocuk misali ağlayanları da gördüm.
Ne yazık ki bu soğuğun verdiği acı dayanılmaz karşı koyulmaz tarifi zor bir hal.
Ve haber verdik dayanamıyoruz diye nöbet değişimi 15 dakikaya inmişti hiç unutamıyorum iz bıraktı.
Bir çoğumuzun vay ne kadar soğuk diye kapıdan aracımıza kadar bizleri bir dakika kadar da olsa şikayet ede ede koşturan o soğuk!
Yani söylemem o ki,
kalbimize, beynimize vuran acılar ile nöbet tutarız bizler.
Sizler için.
Hem de asırlardır.
Peki neden?
Tabiki ailemiz akrabalarımız sevdiklerimiz iyi insanlar rahat huzur mutluluk içerisinde olsunlar bu halleri bozulmasın diye.
Verdiğiniz üç kuruş vergiden yansıyan aldığımız aylık ile bu bedeller asla ödenemez!
Can para ile satın alınır mı?
Gönül işidir.
Milli şuur vatan ateşi içerisinde yanan yiğitlerin işidir.
Her benim diyen yiğitler de dayanamaz bu işe. Ve istifa ederler.
İşte şimdi anlaşıldı sanırım öz niyetimiz gayemiz.
Yarım asra yakın tecrübe, donanım ve öğretilerimizin hülasası olarak, tamir edilebilirliği adına, gözlemlerimizi aktarmaya çalışır dururuz.
Bir nebze olsun fayda sağlar isek te ne alâ, ne mutlu bizlere.
Bizlerin ne çektiğini hatıralar ile paylaştığımızda emin olun yüzlerce kitap eder sığmaz kitaplara ne hikayeler ne de duygular.
Bazen hatıraları dile getirir meslektaşlarım ve kaç kez oldu aynı hikayeyi üç beş defa yaşamışlığımız var bizlerin o sokaklarda.
Eğer müsadeniz olursa da bu yazı dizisine devam etmek isterim
Kalın sağlıcakla..
