Geçen yıl akrabam, kıymetli büyüğüm Sayın Baykal Karaca'dan alıntı yaparak WhatsApp gruplarında bir paylaşım yapmıştım.
Fahrettin Altay Paşa'nın, Atatürk'ü anlattığı o muhteşem konuşması.
30 Ağustos Zafer Bayramı vesilesiyle çok özel bu anıyı sizlere de aktarıyorum.
Herkesin bir ülkesi vardır ama her ülkenin bir Mustafa Kemal Atatürk'ü yoktur.
Ruhu şad olsun...
Tansel GEYİK
01 Eylül 2024
* * * * * * * * * *
Tarih 30 Ağustos 1968.
Zafer Bayramı kutlamalarının yapıldığı yer; Afyon Lisesi.
Konuşmacılardan biri de Kurtuluş Savaşımızın Süvari Kolordu Komutanı Fahrettin Altay Paşa’ydı.
Bir Albay, Paşa’nın koluna girdi.
Kürsüye çıkmasına yardımcı oldu.
Konuşma süresince de elinde bir şemsiye ile O’nu güneşten korudu.
Fahrettin Altay Paşa konuşmasına şöyle başladı:
“Bana Mustafa Kemal’i anlatır mısınız? dediler. Ben de memnuniyetle kabul ettim ve geldim.
Ancak anlatımım kısa olacak. Size 26 Ağustos 1922 sabahı taarruz anındaki bir olayı aktaracağım.
Bu şekilde Mustafa Kemal’i anlatmış olacağım.
Paşanın, Mustafa Kemal’i nasıl anlatacağını herkes merak ediyordu.
Önündeki bardaktan bir yudum su içti ve konuşmasını, sonradan avukatlığa başlayan Sabri Tanrıkut’un tuttuğu nota göre şöyle sürdürdü:
“Planlandığı şekilde 26 Ağustos 1922 sabahı saat 05.00’te başta Mustafa Kemal olmak üzere İsmet Paşa, Fevzi Çakmak, Nurettin Paşa, ben ve diğer komutanlar, ordu karargahı olarak Afyon Kocatepe’deydik.
Plan gereği taarruz, önce top atışlarıyla başladı. Bu bir baskındı. Yirmi dakika sürdü.
Ardından ‘Tahrip’ atışları yapıldı. Bu da on dakika devam etti.
Yunan mevzilerindeki makineli tüfek yuvaları, Yunan topları, tel örgüleri hedef alındı.
Komutanlar olarak bizler de top atışlarının sonucunu görmeye çalışıyor, alt kademelere iletmek üzere Mustafa Kemal’in emrini bekliyorduk.
Sonuçta, Yunan mevzilerinde alevlerin yükseldiğini, hedeflerini vurulduğunu, düşmanın mevzilerini terk ederek geri çekilmekte olduğunu gördük.
Mustafa Kemal’e yöneldik.
O’nun taarruz ve takip emrini bekliyorduk.
Ne var ki O, gözlerini Yunan mevzilerinden ayırmıyor ve geri çekilen Yunan ordusunu izliyordu.
Fevzi Çakmak, sessizliği bozdu.
“Haydi Kemal, düşman kaçıyor, taarruz enirini ver!” dedi.
Mustafa Kemal:
“Dur Abi!” diye cevap verdi.
Bir süre sonra Fevzi Çakmak, “Kemal, tarihi bir fırsatı kaçırıyorsun, düşman yeni mevzilerine yerleşecek, emrini ver artık!” diye ısrarda bulundu.
Mustafa Kemal, yine “Dur abi”! dedi.
Bir süre daha geçti. Fevzi Çakmak bu kez; “Allah aşkına Kemal ver şu emri, komutanlar seni bekliyor, yeter artık!” diye sesini yükseltti.
Mustafa Kemal yine “Dur Abi!” dediği sırada beklenmedik bir olay meydana geldi.
Yunan ordusunun terk ettiği mevzilerde cehennemi patlamalar başladı.
Mustafa Kemal’in taarruz ve takip emrini geciktirme sebebi anlaşıldı.
Yunan ordusu, geri çekilirken cephe boyunca mevzilere saatli bombalarını yerleştirmiş, askerlerimize tuzak hazırlamışlardı.
Mustafa Kemal’in öngörüsü, büyük bir felaketi önlemişti.
Taarruzda ısrar eden Fevzi Çakmak, Mustafa Kemal’e sarıldı ve;
“Seni bize Allah mı gönderdi Kemal?” dedi.
Müteakiben süngü hücumu ve ileri top atışları emrini aldık.
Alt kademelere ilettik.
Sonucu biliyorsunuz.
Bana ‘Mustafa Kemal’i anlat’ dediler. İşte Mustafa Kemal budur!!” dedi ve yine bir Albayın yardımıyla kürsüden indi...
(Ağabeyim Sayın
Baykal KARACA'dan alıntıdır.)
