TBMM’nin yaz tatiline girmesine karşılık PKK’nın lav edilmesi üzerine kim bilir yeni bir Anayasa taslağı ya da Kürt toplumunun varlığını gündeme getirerek bazı kanun maddelerinin değişmesi Mecliste Milletvekili çıkarmış Milletvekillerinden oluşacak bir Komisyon çerçevesinde Türkiye Cumhuriyetini kim bilir farklı anlayış içinde belki de yeni bir ülke yaratmak gündemde olacak…
Hoş Komisyonun ne yapacağı kesinlikle belirlenmiş olmamasına karşılık MİT Başkanının siyasi parti liderleri ile başlattığı kapalı toplantılarda biz Gazeteciler de neye dönüşeceği konusunda sadece olasılıkları yazmaktan ileriye geçemeyeceğiz.
TBMM’nde konuşma yapan DEM Milletvekillerinin Kürt toplumuna verilmesini isteyen sözleri, nereye dönüştürüldüğümüzü açıkça görüyoruz.
Dostlar! Belçika’da yaşadığım 11yılda iki ayrı toplumların birlikte yaşadıklarını gördüm.
Fransızca konuşanlar ve Hollandaca (Flamaca) konuşanlar yıllarca birlikte yaşamakta.
Liege kentinin Almanya sınırına yakın bazı köylerde ise Almanca konuşur.
Belçika başkenti Brüksel’in küçücük bir mahallesinde de Bürükselce konuşurlar.
Flamanca konuşanlar Kraliyetten ayrılarak bambaşka bir ülke kurmak istedi yaşadığım yıllarda. Mecliste ve Senatoda görüşüldü. O yıllarda Belçikalı bir sinema yönetmeni bu konuda film çevirdi. Yıllar sonra bu filmi TRT’de de izledim…
Birbirinden ayrılan Kraliyet, başkent Brüksel’deki Fransızca konuşanlarla Flamanca konuşanlar arasında pasaportlarını kullanarak günlük yaşantılarını nasıl yaşayacağı anlatıldı bu filmde. Fransızca konuşan vatandaş otobüse biniyor. Borsa meydanına gelince otobüsten iniyor. Flaman Polisine pasaportunu gösteriyor. Sınırdan geçiyor ve aynı otobüse binerek gideceği yere gidiyor.
Türkiye’de bunu mu yerine getirmek istiyorlar?
Bu biraz abartı diyeceksiniz ama Belçikalı Yönetmen kendi memleketinin farklı diller üzerine iki ayrı ülkeler yapmanın medeniyetten ne kadar uzak olduğunu da göstermekte.
En büyük sorunumuz, Atatürk’ün söylediği “Ne Mutlu Türküm diyene!” demenin ne anlama geldiğini anlamamak ya da anlamamış gibi bakmanın sıkıntısını yaşıyoruz.
Bakın dostlar! Yeşil kartlı Amerikan vatandaşına “ Sen nerelisin?” diye sorduğunuzda size “I am American” diyorlar.
İngiliz kökenli, İspanyol kökenli, Rus kökenli, Fransız kökenli, Rus kökenli, Afrika kökenli demiyorlar. En fazla toprakları işgal edilmiş olan Kızılderililer bir şey diyebilirler. George Washington, biz Amerikalıyız diyorlar, Atatürk’ün “Ne mutlu Türküm diyene!” sözünü görmemezliğe geliyoruz.
ABD’nin “Büyük Ortadoğu Projesi Eş Başkanıyız” diyoruz, öte yandan Amerikalıların “Ne mutlu Amerikalıyım diyene” sözüne itibar etmiyoruz.
Osmanlı İmparatorluğunda yaşayan farklı toplulukların bir arada yaşamalarını sağlamak amacıyla yaşayanlara “KUL” diyoruz, kurduğumuz Cumhuriyetimizde “Vatandaş!” olmayı içine etmek isteyen bir durumda politikacılık yapmaktayız.
Benim ailem Balkan Savaşını kaybettikten sonra yaşadığımız Üsküp, Ohri ve Köprülü (Velev) ile Selanik’i kaybetmiş ve göçe zorlanmış kişiler olarak biz AHISKA Türklerini nasıl sıfatlandıracağız.
Türkiye, PKK’nın teröründen Mehmetçiklerimizi, köylümüzü, çocuklarımızı kaybetmiş insanlarız. Onların acısı hep kalbimizde!
Terörün kurbanları olarak sanki suçlular bizmişiz gibi Lozan Antlaşmamızı bir tarafa atıp Sevr Antlaşmasına döndürerek Cumhuriyetin verdiği vatandaşlık hukukunu sona mı erdirmek peşindeyiz.
İnşallah yaptığım yorumların yanlış olduğunu görerek tüm okurlarımdan özür dileyeceğim günlere diyorum ve iyi haftalar diliyorum.
Sevgiyle kalın dostlar!
