Hakazim - Yalancı Ayna
İnsan en iyi benim yarışında kendini öne atar
Aynanın karşısına geçip en güzeli kim diye sorar
Ayna yüzüne bakıp sensin der kandırır onu aptal
Göremez ki içini herkes dıştan altın kelebekli oskar.
Rolünü oynar şaşırıp kalma sahte makyajı akınca
Seni küçük böcek gibi görürler uzaktan bakınca
Oysa ben ağırlığının 100 katını kaldıran karınca
Çok emek taşıdım insanların gönlüne kışta kalınca.
Kırıntılarımdan pay alır gider yaza kadar her birey
Sanırsın zorlukta gelirler hayır çünkü yolun dikey
Tırmanmaktan korkan gelemez ve tüyünü diker
Sevdiğin bir anda yabancı kesilip samimiyeti biter.
Hep aynı manzara ne bekledin ki nankör olandan
Onlar dönerler çıkar için farkları yok dönme dolaptan
Tiksindim karşında dürüstken arkandan atıp tutandan
İğrendim gerçekler dökülünce hemen lafını yutandan.
Gördüklerimi masaya yatırıyorum lirikleri yazarak
Anlatırım kalemimle yaşadıklarımı kafiyeye katarak
Dile getir sessiz ifadelerimi satırlarım da okuyarak
Hislerim kağıtla yüzgöz olup dertleşir lakin susarak..